Typ rdzenia decyduje o zachowaniu łuku i o zastosowaniu. Rutylowe, oznaczane RC, dają gładkie lico, łatwo odchodzący żużel i pracują we wszystkich pozycjach. To wybór do konstrukcji stalowych i do spawania pionowego z dołu do góry. Zasadowe, oznaczane BC, mają najlepszą udarność w niskich temperaturach i najniższy wodór, ale wymagają wprawy przy prowadzeniu. Metaliczne, oznaczane MC, praktycznie nie dają żużla i mają najwyższą wydajność stapiania, nadają się do zmechanizowanego spawania długich spoin.
Bezszwowość ma znaczenie praktyczne. Drut bezszwowy nie pobiera wilgoci z powietrza, więc po otwarciu opakowania nie trzeba go suszyć i można go bez obaw podawać na długich prowadnicach. Druty zwijane z taśmy wymagają przechowywania w suchym miejscu i zużycia w rozsądnym czasie.
Druty samoosłonowe pracują bez gazu, więc sprawdzają się na zewnątrz przy wietrze. Wymagają jednak zmiany polaryzacji w maszynie i dają więcej dymu, potrzebujesz sprawnego odciągu.
Średnice to najczęściej 1,2 i 1,6 mm, przy pozycjach przymusowych stosuje się 1,2 mm. Prąd roboczy dla 1,2 mm to zwykle 150 do 300 A, dla 1,6 mm od 200 do 400 A.
Do drutów proszkowych używaj rolek radełkowanych, a docisk ustaw niżej niż przy drucie litym. Zbyt mocny docisk zgniata rdzeń i powoduje nierówne podawanie.