Ofertę podzieliliśmy na pięć grup, żeby szukać po metodzie. Uchwyty MIG/MAG obejmują wersje gazowe i cieczowe, maszynowe i typu spool gun. Uchwyty TIG to typy 9, 17, 18, 20 i 26, sztywne i przegubowe. Uchwyty plazmowe mają wersje ręczne i maszynowe z zapłonem bezstykowym. Uchwyty MMA i przewody masowe to uchwyty elektrodowe, zaciski masy i przewody w przekrojach od 25 do 70 mm kwadratowych. Przewody pośrednie i zespolone łączą źródło z podajnikiem na odcinkach od 1,5 do 20 metrów.
Uchwyt dobiera się do prądu przy realnym cyklu pracy, nie do maksymalnej wartości ze źródła. Uchwyt MIG chłodzony gazem 250 A przy 60 procentach wystarcza do blach i krótkich ściegów. Przy długich spoinach i prądach powyżej 300 A przechodź na chłodzenie cieczą, inaczej szyjka i przewód będą się przegrzewać, a dysze zużyją się szybciej.
Długość przewodu ma znaczenie przy podawaniu drutu. Do 3 metrów poradzi sobie podajnik dwurolkowy z drutem litym. Powyżej 4 metrów i przy aluminium potrzebujesz czterech rolek, prowadnicy teflonowej albo uchwytu z napędem push pull.
Przy TIG uchwyt gazowy typu 17 wystarcza do 150 A, typ 26 do 200 A, chłodzony cieczą typ 18 pracuje do 350 A. Do trudnego dostępu bierz krótki kołpak i soczewkę gazową, która daje spokojniejszą osłonę i pozwala wysunąć elektrodę dalej.
Uchwyt elektrodowy dobierz do prądu i średnicy przewodu. Do 200 A wystarczy uchwyt 200 A z przewodem 25 mm kwadratowych, do 400 A potrzebujesz uchwytu 400 A i przewodu 50 mm kwadratowych. Zbyt cienki przewód grzeje się i obniża napięcie na łuku.