Części TIG kompletuje się jako zestaw, bo tulejka zaciskowa, korpus tulejki i dysza muszą pochodzić z jednego systemu. Do soczewki gazowej potrzebujesz innego korpusu niż do zwykłej tulejki, więc przy zmianie na soczewkę wymieniasz dwa elementy, nie jeden.
Soczewka gazowa prostuje strumień argonu i pozwala wysunąć elektrodę dalej poza dyszę bez utraty osłony. Przy nierdzewce, tytanie i przy spawaniu w narożnikach to widać od razu: mniejsze przebarwienia, spokojniejsze jeziorko i mniejsze zużycie gazu przy tej samej ochronie.
Elektrodę wolframową dobierz do prądu i do materiału. WL15 złota i WC20 szara pracują dobrze przy DC na stali i nierdzewce, WL20 niebieska jest uniwersalna, WP zielona i WS niebiesko-szara nadają się do AC przy aluminium. Ostrz wzdłuż osi elektrody, kąt 30 stopni przy małych prądach i 60 stopni przy dużych. Poprzeczne rysy po szlifowaniu rozrzucają łuk.
Dysze ceramiczne oznacza się numerem, który odpowiada średnicy w jednostkach 1,6 mm. Dysza numer 6 ma około 9,5 mm, numer 8 około 12,5 mm. Większa dysza z soczewką daje lepszą osłonę przy większych prądach, mniejsza pozwala zajrzeć w wąskie miejsca. Dysze kwarcowe pozwalają widzieć elektrodę i strefę stygnięcia, co przydaje się przy tytanie.
Do uchwytów gazowych trzymaj na stanie zapasowe kołpaki, bo pęknięty kołpak przerywa osłonę tylnej części elektrody i powoduje jej utlenianie.