Gaz dobiera się do materiału i do procesu. Do stali czarnej w MIG/MAG standardem jest mieszanka M21, czyli 82 procent argonu z 18 procent CO2, która daje spokojny łuk natryskowy i mało rozprysku. Czysty CO2 jest tańszy, daje głębsze wtopienie, ale więcej rozprysku i gorsze lico. Do nierdzewki stosuje się mieszanki argonu z 2 do 3 procent CO2 lub z tlenem, do aluminium czysty argon, przy grubych przekrojach z dodatkiem helu. Do TIG zawsze czysty argon, do stali duplex czasem argon z dodatkiem azotu.
Przepływ ustawia się według średnicy dyszy gazowej. Prosta zasada: litry na minutę mniej więcej równe średnicy dyszy w milimetrach. Dysza 12 mm to około 12 litrów na minutę. Za mały przepływ daje pory, za duży zasysa powietrze przez turbulencję i też daje pory. Przy pracy na przeciągu stosuj osłonę przed wiatrem, nie zwiększaj przepływu w nieskończoność.
Reduktor z rotametrem pokazuje rzeczywisty przepływ i jest wygodniejszy w warsztacie. Reduktor z manometrem przepływu jest odporniejszy na uszkodzenia i lepiej znosi warunki na budowie.
Przy CO2 potrzebujesz podgrzewacza, zwykle 36 V zasilanego z maszyny, bo rozprężający się dwutlenek węgla wychładza reduktor i szron zatyka kryzę.
Wąż gazowy dobieraj do gazu i ciśnienia, a opaski zaciskaj metalowe. Zwykła opaska ślimakowa na wężu argonowym po kilku miesiącach zaczyna przepuszczać, a to znowu pory.