Dym spawalniczy to pył o cząstkach poniżej 1 mikrometra, który trafia do pęcherzyków płucnych. Przy stali nierdzewnej dochodzi do tego chrom sześciowartościowy, uznany za rakotwórczy, więc odciąg przy stanowisku nie jest kwestią komfortu, tylko obowiązku wynikającego z oceny ryzyka.
Najskuteczniejszy jest odciąg u źródła. Ramię odciągowe ustawione 20 do 30 cm od łuku wyłapuje większość dymu przy przepływie 800 do 1200 metrów sześciennych na godzinę. Każde 10 cm dalej od źródła obniża skuteczność wyraźnie, bo strumień zasysania słabnie z kwadratem odległości, dlatego liczy się ramię, które łatwo przestawić jedną ręką i które trzyma pozycję.
Filtr dobierz do materiału. Do stali czarnej wystarczy klasa M, przy nierdzewce i przy stopach z chromem i niklem wymagana jest klasa H albo IFA W3. Wkład z automatycznym czyszczeniem sprężonym powietrzem pracuje kilkakrotnie dłużej niż wkład czyszczony ręcznie, bo pył jest zrzucany do szuflady na bieżąco, bez zdejmowania kasety.
Dobierz układ do hali. Filtr mobilny obsługuje jedno lub dwa stanowiska i jedzie tam, gdzie akurat trwa robota. Instalacja stała z wentylatorem kanałowym opłaca się od czterech stanowisk wzwyż, ale wymaga policzenia oporów rurociągu. Stół z odciągiem dolnym sprawdza się przy drobnych detalach i przy szlifowaniu, bo zasysa pył pod detalem i nie zaburza osłony gazowej.